Meisjes moedigen elkaar op internet aan om zo min mogelijk te eten. Dat doen zij op zogenoemde pro-ana (pro anorexia) weblogs en internetsites.
Daarvan zijn er ten minste vijftig in het Nederlands. Ana wil dat je glimlacht als je botten ziet.
Zoekmachines geven aan dat er honderden Nederlandse ‘pro-ana’ sites zijn. De sites verdwijnen geregeld en duiken later ergens anders op.
Er zijn in Nederland naar schatting 40.000 mensen met een eetprobleem. Op de sites houden jonge vrouwen dagboeken bij over wat ze eten en hoeveel ze wegen. Ze geven tips over hoe je het beste kan afvallen en hoe je dat voor je omgeving verborgen houdt. Ook organiseren ze wedstrijden wie het meest kan afvallen in een week tijd.
Filmpjes met daarin dunne modellen en gedichten moeten het systematisch niet-eten bevorderen. De pro-ana meisjes zien ‘Ana’ als een leidster, een denkbeeldige vriendin die helpt om af te vallen. De tieners vermelden bovendien links naar andere sites waar calorietabellen en afvalmethodes staan.
Onder de schuilnaam ‘myrkur’ schrijft een meisje op haar weblog wat ze vandaag heeft gegeten. Ontbijt: n.v.t, middageten: appel, avondeten: 12 frietjes, drie liter water, bakje druiven en banaan. „Dus het ging op zich nog wel.” Op het weblog van ‘ super kuiken’ staan tal van tips en trucs. „Zorg dat je grote wijde zakken hebt. Eet dan een droog beschuitje dat je in drie stukken breekt, twee stukken doe je omstebeurt in je zakken en een stuk kauw je fijn en spuug dit zodra je van tafel bent weer uit.”
In Amerika zijn de sites verboden. Uit Amerikaans onderzoek van de universiteit van Stanford blijkt dat meisjes die deze weblogs bezoeken vaker in het ziekenhuis worden opgenomen dan jongeren met eetproblemen die niet op deze sites komen. Het merendeel van de bezoekers neemt de adviezen over en gaat experimenteren met de aanbevolen diëten.
Bron: NRC, 2006-09-02